آسفالت حفاظتی چیپ سیل

آسفالت حفاظتی چیپ سیل

برای اجرای چیپ سیل، شرایطی که روسازی موجود باید دارا باشد، آن است که روسازی پایدار بوده و این آسفالت روی یک اساس مناسب با مقطع عرضی قابل قبول اجرا شود.

خرابیهای روسازی موجود می تواند شامل مواردی از قبیل: زبرشدگی، از بین رفتگی بافت سطحی، ترکهای طولی و عرضی با شدت کم و دیگر خرابیهای سطحی غیر سازهای باشد. به علاه وجود وصلهکاریهایی که به صورت اصولی انجام شده باشند نیز در روسازی قابل قبول است.

قبل از اجرای آسفالت سطحی باید از خشکی و تمیزی کامل سطح روسازی و تکمیل تغییرات لازم مانند؛ درزگیری و لکهگیری اطمینان حاصل گردد. در بحث محدودیتهای اجرایی مربوط به فصول سال، آسفالت سطحی همان شرایط سیلکت را دارد.

ضخامت آسفالت های سطحی یکلایه ای، اغلب معادل حداکثر درشتی مصالح سنگی مورد استفاده می-باشد. برای رویههای دولایهای و یا بیشتر نیز حداکثر اندازه دانه های به کار رفته در هرلایه تقریباً برابر نصف درشتترین دانه سنگی لایه قبلی انتخاب میشود.

شرایط آب و هوایی تاثیر زیادی بر عملکرد چیپ سیل ها به ویژه در طول زمان اجرا دارد. بهترين شرايط، روز آفتابي، گرم و با رطوبت كم است. رطوبت و هواي سرد، زمان عمل آوری را به تاخير انداخته و اگر در اين شرايط ترافيك از آن عبور كند موجب بروز خرابي در سطح راه خواهد شد.

بارندگي نيز مي تواند مشکلات زيادي ايجاد كند. اجراي چیپ سیل بهتر است در فصول گرم و غير باراني انجام شود. به علاوه نبايد چیپ سیل را در هواي مه آلود و باراني اجرا كرد.

مصالح با رطوبت زياد نيز ممكن است که باعث عدم پیوستگی سطح روسازی شوند. اجراي چیپ سیل و قيمت آن عمدتاً به نوع قير، نوع مصالح و فاصله حمل آن و وسعت پروژه بستگي دارد.

آسفالت سطحي كه كاربرد آن بيشتر به صورت آسفالت سطحي دو لايه اي است، شامل اجراي دولايه سيل كت مجزا مي شود. در اكثر مواقع لايه اول 60 درصد كل ضخامت لايه، با مصالح درشت تر و 40 درصد باقيمانده ضخامت با مصالح به اندازه نصف انداره مصالح لايه اول اجرا مي گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *